تبلیغات
بــــــــــرهان و عــــــــــرفان - فقط اهل بیت(ع) می توانند خدا را معرفی کنند

 اگر کسی می خواهد به هدف خلقت خود یعنی معرفتِ خدا برسد، باید از راهی که خود خدا تعیین کرده وارد شود؛ وگرنه به هدف خود نمی­رسد. یعنی باید به همان محل و جایگاهی وارد شود که خدا شناختش را در آن جا قرار داده است. در زیارت جامعه خطاب به حضرات معصومین(ع) عرض می­کنیم: السلام علی محالّ معرفة اللّه‏... سلام بر جایگاه‏های شناخت خداوند...

ادعای ما این است که؛ راه شناخت خدا منحصر در یک راه است و به تعدد افکار، سلایق و دریافت­های بشر، متعدد نمی­شود والا تفرقه لازم می آید (همین چیزی که الآن هست) و این راهِ انحصاری، همان طریق اهل بیت عصمت و طهارت است چون خدای­تعالی فقط این ذوات مقدسه را مربی و استاد مطلق برای همه مخلوقات قرار داده و براهین شناخت خودش را اختصاصاً در اختیار آن­ها قرار داده است همان گونه که امام هادی(ع) در زیارت جامعه آورده­اند: وخصّكم ببرهانه...و أركاناً لتوحیده... (خداوند شما[اهل بیت] را به برهان خودش مخصوص نموده است... و شما را ارکان توحیدش قرار داده است).

بنابراین اگر این انوار مقدسه نبودند اصلاً بابِ شناخت و بندگیِ خدا مسدود می شد.: "لولانا ما عُبِدالله و لولانا ما عُرِف الله" : اگر ما نبودیم خدا بندگی نمی­شد و شناخته نمی­شد.(بحارالأنوار  ج26 ص 106)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم خطاب به امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: إنك و الاوصیاء من بعدك عرفاء لا یعرف اللّه‏ إلا بسبیل معرفتكم: تو و اوصیاء و امامان بعد از تو عرفای (حقیقی) هستید و خداوند جز از طریق معرفت شما شناخته نمی­شود. ( بحار الأنوار، 23/99)

امام باقر علیه السلام هم مى‏فرمایند: بنا عبد اللّه‏، و بنا عرف اللّه‏، و بنا وحد اللّه‏، و محمد حجاب اللّه‏ تبارك وتعالى: خداوند به واسطه ما عبادت، و به واسطه ما شناخته شد. و به واسطه ما یگانه و یكتا دانسته شد. و محمد صلّی اللّه‏ علیه و آله و سلّم واسطه و نمایاننده شناخت خداوند مى‏باشد.( كافى، 1/145)

بنابراین کسی که بخواهد فقط با فکر خود یا با فکر دیگران در راه شناخت خدا قدم بردارد و از خاندان عصمت اعراض نماید، عملاً خود را از فرستادگان و حجج خدا بی­نیاز دانسته و وجود امام را برای شناخت خدا، لااقل نسبت به خود لغو می­داند. یونس بن عبدالرحمن می­گوید :« قلت لابی الحسن الاول علیه السلام: بما أوحد اللّه‏؟ فقال: یا یونس، لا تكونن مبتدعا، من نظر برأیه هلك، و من ترك أهل بیت نبیه ضل، ومن ترك كتاب اللّه‏ و قول نبیه كفر:  به امام کاظم علیه­السلام عرض کردم: توحید الهی را چگونه بیابم؟ فرمود: در علم توحید و خداشناسی بدعت‏گذار مباش و در این راه با پای خود گام مزن، هر كس بر اساس نظر خویش بنگرد هلاك خواهد شد، و هر كس اهل بیت پیامبرش را واگذارد گمراه خواهد شد، و هر كس كتاب خدا و گفتار رسولش را وانهد كافر خواهد شد.»( کافی 1/56)

 در زیارت جامعه هم عرض می­کنیم: « فالراغب عنكم مارق، واللازم لكم لاحق ... ونوره و برهانه عندكم،... من أراد اللّه‏ بدء بكم، ومن وحده قبل عنكم: ... پس هر كس از شما روی بگرداند از دین بیرون رفته، و هر كس در پیوند با شما باشد در پیوند با دین است... نور و برهان خداوند نزد شماست... هر كس خداوند را قصد كرد از شما شروع نمود، و هر كس به توحید او دست یافت تنها از شما پذیرفت.»

خدای­تعالی نشانه­های خود را در وجود و در کلام این بزرگواران قرار داده(و آیاتُ الله لَدَیکم) و تبعیت از راه­های گوناگون برای شناخت خود را به روی بشر بسته است: «وَأَنَّ هَـذَا صِرَاطِی مُسْتَقِیمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِیلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ : و [بدانید] این راه(راه علی بن ابی­طالب)، راه راست من است پس، از آن پیروى كنید. و از راه‏ها[ى دیگر] كه شما را از راه او پراكنده مى‏سازد پیروى مكنید. این­هاست كه [خدا] شما را به آن سفارش كرده است، باشد كه به تقوا پیشه کنید.» (انعام/153)

دو روایت ذیل هم دلایلی دیگر بر ادعای مطرح شده هستند:

 -أمیرالمؤمنین علیه السلام : «نحن الاعراف الذی لا یعرف اللّه‏ إلا بسبیل معرفتنا، ... أن اللّه‏ لو شاء لعرف العباد نفسه، و لكن جعلنا أبوابه و صراطه و سبیله والوجه الذی یؤتی منه، إلی أن قال: ولا سواء حیث ذهب الناس إلی عیون كدرة، یفرغ بعضها فی بعض، و ذهب من ذهب إلینا إلی عیون صافیة لا نفاد لها ولا انقطاع:

ما آیینه‏های شناختی هستیم كه خداوند جز از راه شناخت ما شناخته نمى‏شود... اگر خداوند مى‏خواست خویشتن را به بندگانش مى‏شناساند اما ما را راه و جهتی قرار داده است كه تنها از آن جهت به سوی او رفته مى‏شود.... بین مردمانی كه به سوی جوى‏های آب كثیفی كه در همدیگر مى‏آمیزند روی آوردند، با كسانی كه به سوی ما و چشمه‏سارهای آب گوارایی روی آوردند كه هرگز تمامی و پایان ندارد، تفاوتی آشكار است.»( إثبات الهداة، ج1/ص59)

ـ امام صادق علیه السلام : «الاوصیاء أبواب اللّه‏ التی یؤتی منها، و لو لا هم ما عرف اللّه‏، و بهم احتج اللّه‏ علی خلقه:

اوصیا (معصومین علیهم السلام) راه‏های رسیدن به معرفت خداوند هستند، و اگر ایشان نبودند خداوند هرگز شناخته نمى‏شد. خداوند آنان را حجت بر تمامی خلق خویش قرار داده است.»( إثبات الهداة،ج1/ص60)



تاریخ : یکشنبه 20 مرداد 1392 | 06:11 ب.ظ | نویسنده : میرزا | نظرات

  • paper | پرشین تم | خرید بک لینک